چندی پیش یاری نیوز (سایت دعوت از سید محمد خاتمی) بدون هیچ دلیل و منطقی فیلتر شد. این در حالی است که در روز های قبل سید محمد خاتمی توسط  سرمقاله نویس کیهان (ارگان نشریاتی محافظه کاران و روزنامه ی حامی دولت) تهدید به ترور شد و رجا نیوز (سایت حامی دولت) نیز همچنان اصلاح طلبان را به بار تهمت می بندد .

رسانه ای صرفا به جرم اصلاح طلب بودن در معرض برخورد قرار می گیرد و رسانه ای صرفا به سبب حامی دولت بودن هیچ خط قرمزی را متصور نیست!

آری اینجا آزاد ترین کشور دنیاست!!

این روز ها هرچه بیشتر به انتخابات دهم ریاست جمهوری نزدیک می شویم هجمه ی تخریب ها بیش از پیش به سوی سید محمد خاتمی روانه می گردد. خاتمی که به عنوان یکی از محبوب ترین شخصیت های نظام در بین مردم شناخته میشود این روزها با توجه به وضعیت بحرانی فعلی کشور در تکاپوست تا با یافتن بهترین راه جهت خارج کردن کشور از چنین وضعیت به وظیفه ی ملی خویش عمل کند. عملکرد بسیار ضعیف دولت نهم در زمینه های فرهنگی ، اقتصادی ، و سیاسی است که باعث بروز چنین وضعیتی در کشور گردیده است و خاتمی جهت رفع مشکلات در حد امکان در پی چاره است و بیان حضور یک نفر از بین وی و مهندس موسوی در انتخابات بیانگر این است که این دو شخصیت محبوب و تاثیر گذار جمهوری اسلامی در صدد آن بر آمده اند تا بهترین راهکار را جهت برون رفت از بحران بیابند.

در دو دوره ی انتخابات هفتم و هشتم ریاست جمهوری، مردم ایران با 20 و 22 میلیون رای خود به سید محمد خاتمی نشان دادند محبوبیت خاتمی روز به روز افزایش می یابد.

خاتمی اکنون نیز از چهره ای محبوب در بین مردم بر خوردار است و این موضوع است که سبب ترس وافر قدرت مداران و حامیان دولت نهم گردیده است و این اشخاص نهایت سعی خویش را به کار گرفته اند تا مانع حضور وی در انتخابات شوند.

چندی است که با روی کار آمدن دولت نهم شاهد هتاکی و بی احترامی و تخریب چهره های برجسته ی کشور توسط حامیان دولت می باشیم و اکنون حامیان به ظاهر اصولگرای دولت از هیچ اقدامی جهت تخریب چهره های اصلاح طلب و اصولگرا پرهیز ندارند.

تکذیب پیاپی حقایق و دروغ پردازی های دولت نهم (که حتی رئیس دولت، محمود احمدی نژاد نیز از آن مستثنا نیست) سبب کمرنگ شدن ارزش های اخلاقی در جامعه گردیده است و حامیان دولت و سر سپردگان قدرت نیز به وضوح در امتداد همین مسیر گام بر می دارند. آنان که رای مردم را به هیچ می انگارند و به دنبال منافع خویش و حضور در قدرت به نام اسلام، انقلاب و مردم اند .

اما این بار نیز مردم ایران با رای معنا دار خود آنان را از این امر باز می دارند، البته به امید آنکه رای مردم آنچنان که هست اعلام گردد و صیانت از آن صورت پذیرد.

با سلام

در نظر های دوستان در پست های قبلی دیدم که یکی از دوستان نظر خودم رو درباره ی قرآن و رای اکثریت جویا شده بود. به نظرم این موضوع حسابی جای بحث داره. اما به شکل خلاصه اینجا به این موضوع و به طور کلی درباره ی مردم سالاری و دین از دیدگاه قرآن و روایات می پردازم.

باید ذکر کنم که به نظر من دیدگاه کلی آقای نبویان و همفکراشون درباره ی دین کامل نیست و به همین خاطر نهایت سعیشون رو میکنن تا دین رو با نظرات خودشون تطبیق بدن. یعنی به عبارت دیگه تفسیرشون از قرآن تفسیر به رای هست و بدون توجه به سیاق آیات و کلیت قرآن اون رو تفسیر میکنن (و البته مطابق با تفکرات خودشون) که این نمونه از تفسیر شدیدا نهی شده.

لازم به ذکره که نوشته ای که در ذیل می آد در شماره ی 12 ماهنامه ی فریاد به چاپ رسیده:

مردم سالاری و دین

با نگرشی دقیق و روشن به آیات و روایات وارده در دین مبین اسلام، از نکاتی که بسیار واضح جلوه می نماید واگذاری حق تعیین سرنوشت مردم به خویش است. و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که بر مبنای مردم سالاری دینی نوشته شده است این مهم را در اصل56 یاد آور می شود.

در این یادداشت سعی بر آن است تا با بررسی برخی آیات و روایات به بحث درباره ی اصل مردم سالاری در دین بپردازم:

    ۱. خداوند در قرآن می فرمایند: لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی  " در دین اجباری نیست. تنها راه سعادت از راه شقاوت آشکار گردیده است "

و نیز در آیات 108 و 109 سوره ی یونس می فرماید : " بگو ای مردم حق از جانب خدا برای هدایت شما آمد . پس از این هر کس هدایت یافت نفعش بر خود اوست و هرکس به راه گمراهی شتافت زیانش بر خود اوست و من نگهبان شما نیستم . ( ای رسول ) تو خود از وحی خدا که بر تو می رسد پیروی کن و راه صبر پیش گیر تا وقتی که خداوند حکم کند که او بهترین حکم فرمایان است ."

همانطور که از آیات فوق بر می آید خداوند به انسان اختیار داده است که اصل دین ( که بر حق است و راه سعادت ) را بپذیرد یا نپذیرد و به پیامبر نیز می فرماید که به مردم بگو من نگهبان شما نیستم و وی را به صبر دعوت می کند تا خداوند خود میان بندگان حکم فرماید .

بنا بر این نه در پذیرش دین اجباری است و نه پیامبر ( که رسول و فرستاده ی خداست ) به نگهبانی از انسان و محدود کردن وی مجاز است . بلکه این خداوند است که میان بندگان به حق حکم می کند .

همانطور که واضح است انسان مختار است به انتخاب هرچند که انتخاب راه غلط را عقوبتی است اما اجباری در پذیرش راه صحیح نیست .

حال سوال اینجاست که چگونه ممکن است افرادی بر اساس تعالیم قرآنی کسی را مجبور به پذیرفتن راه خود کنند، حال آنکه هیچ اطمینانی به بر حق بودن راه آنان نیست و تنها خود می پندارند که راه حق را می پیمایند ؟

پاسخ این است که طبق آیات ذکر شده این تفکر نشات گرفته از تعالیم قرآنی نیست؛ بلکه تفکر تحمیل عقاید، تفکری است که اسلام با آن به مقابله پرداخته است .

۲. خداوند در جای دیگر می فرماید :  ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم

" خداوند سرنوشت قومی را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنها خودشان سرنوشت خویش را نغییر دهند "

از آیات فوق آشکار است که این مردم هستند که بر سرنوشت خود تاثیر گذارند و غییر می دهند . این خواست مردم به تغییر سرنوشت خویش است که یاری خداوند را به همراه خواهد داشت و در تغییر وضع موجود ( که مسلما منظور بهبود آن است ) این مردم هستند که تاثیر گذارند و تعیین کننده .

و همچنین خداوند می فرماید :  لقد ارسلنا رسلنا بالبينات و انزلنا معهم الكتاب والميزان ليقوم الناس بالقسط

" ما پيامبران را با دلائل روشن فرستاديم و با آنان كتاب و ميزان فرو فرستاديم تا مردم عدل و قسط را بپا دارند "

که طبق آن این مردم هستند که مامورند قسط را بر پای دارند و مسئولیت پیامبران آگاهی و رشد مردم است تا مردم مختارانه و بر اساس آگاهی و ایمان ( و نه با اجبار و زور ) به برپایی عدل و قسط همت گمارند .

۳. خداوند در آیات 17 و 18 سوره زمر می فرماید :

" پس بشارت ده بندگان را، آنان که سخنان را می شنوند و از بهترین آنها تبعیت می کنند. آنان کسانی هستند که خداوند هدایتشان کرده است و آنان خردمندانند."

همان گونه که روشن است خداوند هدایت یافتگان و خردمندان را کسانی میداند که سخنان مختلف را می شنوند و بر اساس تفکر و تعقل خود بهترین را انتخاب می کنند .

یکی از مهم ترین پیام های این آیات تاکید بر اصل آزادی بیان است . چرا که تا آزادی بیان نباشد و افراد نتوانند آزادانه سخن بگویند، دیگر گوش دادن و انتخاب کردن معنا نمی دهد .از این رو است که امام علی (ع) می فرماید : " به تضارب آرا و فکار بپردازید تا از بین آنها بهترین و صحیح ترین انتخاب گردد ."

همچنین از دیدگاه علی (ع) این خواست و رضایت مردم است که به حکومت مشروعیت قانونی می بخشد، لذا حضرت در نامه ای به معاویه چنین ذکر می کنند که اگر مهاجرین و انصار بر کسی اجماع کردند و او را امام نامیدند، این اجماع مورد رضایت خداست .

و نیز بنا به فرمایشات ایشان از حقوق حاکم بر مردم است که مردم حاکم را نقد کرده و راه صواب را به وی نشان دهند . یعنی حضرت نه تنها مردم را در نقد حاکم صاحب اختیار می بیند، که پای را فرا تر گذاشته و آن را حق حاکم و وظیفه ی مردم می داند .

از مطالب گفته شده روشن است که خداوند تعیین حق سرنوشت مردم را بر عهده آنان گذاشته تا با بیان آزاد به مشورت بپردازند ( و امرهم شورا بینهم ) و بهترین را بر اساس تفکر خود بپذیرند و به آن عمل کنند و حتی در پذیرش اصل دین نیز اجباری نیست .

می خواستم چند عکس از وضع اسفناک غزه بگذارم اما آنقدر تحت تاثیر قرار گرفتم که نتوانستم!

به امید ریشه کن شدن ظلم و استقرار صلح جهانی

سخن کوتاه ...

    روز چهار شنبه 4 دی انجمن فرهنگ و سیاست دانشجویان دانشگاه شیراز میزبان سخنرانی دکتر رجبعلی مزروعی (نماینده ی مجلس ششم) بود. موضوع برنامه " دانشگاه در مقام نقد علمی" بود که آقای مزروعی سخنان خیلی مفیدی درباره ی جایگاه دانشگاه و ضرورت علمی بودن نقد در دانشگاه داشتند.

    در زمان پرسش و پاسخ هم به سوالات، که عمدتاً اقتصادی یا سیاسی بود جواب گفتند. نکات جالب توجه که در پاسخ های به سوالات مطرح شد نقد اقتصادی دولت نهم با اعداد و ارقام دقیق بود . در پاسخ به یکی از پرسش ها دکتر مزروعی به نظارت استصوابی اشاره کرد و گفت در زمان حیات امام خمینی نظارت استصوابی وجود نداشت. سپس در پاسخ به شخصی که گفته بود امام خمینی گفتند امریکا شیطان بزرگه گفت: بله امریکا شیطان بزرگه، به همین خاطر تا امام زنده بود هیچ رئیس جمهوری از ایران به رئیس جمهور امریکا نامه ننوشت.

    انجمن فرهنگ و سیاست هم در ابتدای این برنامه اطلاعیه ای پخش کرد که متن کامل این اطلاعیه چنین است:

دانشجویان منطق گریز و مسئولین نا کارآمد ،دو آسیب بزرگ دانشگاه شیراز

     یقیناً همگی از اتفاقات اخیر دانشگاه شیراز با خبر هستید . پس به نظر میرسد نیاز چندانی به تکرار مکررات نیست. اما در اینجا ذکر نکاتی چند درباره ی روز دانشجو و حوادث اخیر در دانشگاه ضروری می نماید .

     ۱۶ آذر روز حماسه سازی دانشگاه است. روزی که در آن دانشجو فریاد آزادی خواهی‌ سر داد و تا پای جان از آرمان‌های خویش دفاع کرد. امروز شاهد آن هستیم که عده ای این روز بزرگ را که نقطه ی عطفی در جنبش دانشجویی‌ است ، تنها با نماد استکبار ستیزی می شناسند و آن را مصادره به مطلوب می کنند؛ اما آنچه که باید به اینان یاد آور شد ، این است که پس از کودتای ۲۸ مرداد ، دانشجویان آزادی خواه در حمایت از مصدق به پا خاستند و از آماج حملات زور مدران هراسی به دل راه ندادند .

     خلاصه کردن ۱۶ آذر در استکبار ستیزی به واقع استحاله ی  روحیه ی آرمان خواهی و آزادی جویی دانشجو است، کما اینکه که استکبار ستیزی خود از ثمرات آن روحیه ی بزرگ آزادی خواهی است .

    همچنین باعث تأسف است که امروز می بینیم عده ای به نام دانشجو تکیه زده و به دور از منطق و شأن دانشجو، آزادی خواهی را نیز مصادره کرده و با توهین، افترا و خود بزرگ بینی حاصل از " نا آگاهی از تاریخ " و " عدم شناخت از جامعه ی خود " ، نه تنها گامی مثبت برای رسیدن به آن اهداف متعالی برنداشته اند که جنبش دانشجویی را نیز ناکارآمد و اغتشاشگر جلوه می دهند.

     در این میان باید تاکید کرد که علی رغم محکوم بودن هر گونه توهین صورت گرفته نباید یک عمل غیر قانونی و به دور از اخلاق  را با عملی غیر قانونی جواب گفت و از اخلاق و انصاف فاصله گرفت و دست به بزرگ نمایی زد. اقدامات متقابل توسط گروهی تحت عنوان " جنبش دانشجویان مسلمان " و پرهیز از جای گیری در چارچوب قانون نیز باید مورد نکوهش قرار گیرد . بیانیه دادن و ویژه نامه دادن های این گروه با ذکر پیاپی این نکته که اعتکاف سیاسی و اقدامات مربوط به آن به هیچ گروهی در دانشگاه منتسب نیست امری غیر قانونی بوده و صرف هم فکر بودن این گروه با مسئولین دانشگاه نباید موجبات مصونیت آنان را فراهم آورد .

    فضای کنونی دانشگاه شیراز آیینه ی تمام نمای عملکرد مسئولین دانشگاه در سه سال گذشته است ؛ چرا که عدم توانایی مسئولین دانشگاه در اجرای قانون و عملکرد نا مناسب آنان در سه سال گذشته به تک صدایی در دانشگاه دامن زده و باعث گردیده است فضای دانشگاه به سمت فضایی احساسی و به دور از منطق سوق پیدا کند .

    اکنون در حالیکه نشریات فراوان منتسب به تفکر اصولگرا در سطح دانشگاه فعالیت دارند ، نشریات بسیاری (که ظن منتقد بودن آنان می رود) هفته ها و بلکه ماه ها در صف دریافت مجوز باقی مانده اند و به شکلی کاملاً غیر قانونی از دریافت مجوز محرومند ؛ آنچنانکه پیگیری های پیاپی انجمن در طول چند ماه گذشته جهت دریافت مجوز نشریه بی پاسخ مانده است.

    در چنین فضایی عرصه بر منتقدان اهل منطق تنگ می گردد و پر واضح است که  انجمن فرهنگ و سیاست به عنوان تشکلی با مشی متکی برعقلانیت که همواره در چارچوب قانون گام بر داشته و به ابراز نظرات خود پرداخته ، متحمل بی عدالتی و متضرر اقدامات خلاف قانون مسئولین نا کارامد و دانشجویان بی منطق گردیده است.

    دانشجویان همواره در تاریخ معاصر ایران عزیز با آزادی طلبی خود زیر بار ظلم نرفته و حماسه هایی چون ۱۶ آذر و دوم خرداد را آفریده اند و در انقلاب شکوهمند اسلامی نقش به سزایی داشته اند؛ امید است امروز نیز قاطعانه بر مواضع به حق خود پای فشارند و به دور از منفعت طلبی فردی یا دل باختن به منافع قدرتمداران حماسه ساز گردند و نام خود را در تاریخ جاودان سازند و بر این نکته صحه گذارند که:

              آری دانشگاه زنده است و دانشجو بیدار!

موضوع سخنرانی پارادوکس روشنفکری و دین بود!

جناب نبویان بعد از اینکه گفت دین رو تعریف نمی کنه مستقیم رفت سراغ روشنفکری و البته روشنفکری رو هم تعریف نکرد و فقط گفت که مسئله ای مدرنه و سکولار و بر این اساس روشنفکری دینی معنی نمیده!

در ادامه هم یه مقدار به دکتر سروش فحش داد و بعد از اون با بیان صریح اینکه دین دموکراسی نداره به تشریح نظریه حکومت اسلامی پرداخت و به کل جمهوریت نظام رو زیر سوال برد.

البته نا گفته نمونه که این آقا با توهین های پیاپی سوال های دانشجوها رو پاسخ نداد و حتی اصولگرا های تند روی دانشگاه شیراز از حرفاش انتقاد کردن و تاییدش نکردن!

به هر حال در سال نو آوری و شکوفایی این نو آوری بسیج دانشکده مهندسی دانشگاه شیراز و شکوفایی تفکر بسیجی در آستانه هفته بسیج جالب بود!

و اما چند سوال کوتاه از آقای نبویان:

1. آیا شما اصل 56 قانون اساسی را دیده اید؟ در این اصل آمده است: "حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او، انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است. هیچ‌کس نمی‌تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد و ملت این حق خداداد را از طرقی که در اصول بعد می‌آید اعمال می‌کند."

آیا سخنان شما در تقابل مستقیم با این اصل نیست؟

2. شما در سخنانتان گفتید در قرآن 64 بار از اکثریت گفته شده و هر 64 بار به اکثریت فحش داده شده. سوال من این است که آیا شما قرآن را کامل خوانده اید یا همین تکه تکه های آن را به هم چسبانده اید؟ آیا به سیاق آیات و منظور آن و کلیت قرآن توجه داشته اید یا آنرا تفسیر به رای کرده اید؟

3. آیا می دانید معصیت تفسیر به رای آیات قرآن (تفسیر آیات بر اساس نظرات شخصی) به چه میزان است و اینگونه تفاسیر چه صدماتی به اصل دین وارد می سازند؟

اطمینان دارم که برای این سوالات جوابی ندارید، همانگونه که برای سوالات دانشجویان پاسخی نداشتید و به سفسطه و توهین متوسل شدید.